Marble Canyon & Paint Pots

Het lukte ons om op tijd de auto ingeladen te hebben en op tijd te vertrekken. We hadden zelfs tijd om nog een lekkere cappuccino te drinken voordat we echt gingen rijden. We reden vandaag door Kootenay N.P. naar Banff in Banff N.P., die direct aan elkaar grenzen, gescheiden door de Continental Divide, welke ook de grens markeert tussen British Columbia en Alberta. Maar voordat we daar waren, was er nog het een en ander te bekijken in Kootenay N.P. En dan hadden we nog niet eens gerekend op de Bighorn Sheep die Christel zag en de zwarte beer die we vanuit de auto langs de weg zagen (beide geen foto). 

Onze eerste stop was de Numa Falls. Een prachtige waterval die direct bij de bijbehorende parkeerplaats lag. Een paar kilometers daarna kwamen we bij Marble Canyon. We wandelden bovenlangs de diepe, smalle Marble Canyon, waar beneden het water kolkte en bruiste. Middels diverse uitkijkpunten en bruggen konden we daarvan genieten. Vervolgens konden we via een trail langs de Vermillion River naar de Paint Pots lopen. Lastig te omschrijven, maar zie de foto’s. We wandelden weer terug naar Marble Canyon en deden dat deels over een ander, veel minder gebruikt pad. Op dat pad zagen we veel pootafdrukken van vermoedelijk een beer en een eland. We zagen ook twee keer een flinke hoop redelijk verse uitwerpselen liggen. Die zouden zowel van de eland als een beer kunnen zijn. We hebben aardig wat geroepen en gezongen op dat stuk trail, maar zijn (gelukkig) niets tegengekomen. Deze wandeling was toch weer dik 9 kilometer en 200 hoogtemeters. 

Verspreid over verschillende momenten hebben we onze lunch gegeten. Bestaande uit een vanochtend gekochte sandwich, twee muffins en eitjes die overgebleven waren van het ontbijt en drie pizza punten die we gisteravond overhielden. Die laatste aten we bij het monumentje bij de Continental Divide. Aan de ene kant stroomt het water door BC naar de Stille Oceaan en ligt het Kootenay N.P.  Aan de andere kant stroomt het water naar de Atlantische Oceaan en ligt Alberta en Banff N.P. We reden dus meteen Banff binnen, waarbij we continu zicht hadden op de schitterende bergen en bergketens van Banff die nog een stuk ruiger en stoerder zijn dan die in Kootenay. Een fraaie eerste indruk. 

Onderweg naar ons hotel in het gelijknamige stadje Banff stopten we bij een fraai uitzicht waar we waarschijnlijk een Columbia Ground Squirrel lang van dichtbij konden bekijken, samen met vele anderen. Bij ons doemde al snel de vraag op: wie bekeek nou wie?

We kwamen vroeg in Banff aan. Het is een klein en levendig stadje, helemaal gericht op toerisme. Waar je wandelend door de hoofdstraat aan alle kanten de bergen erboven uit ziet torenen. Veel draait hier om outdoor activiteiten, zoals wandelen, fietsen, klettersteig klimmen en skiën. Tot onze verbazing kwamen we mensen met ski’s en skischoenen tegen bij een bushalte. Recentelijk is er nog veel sneeuw gevallen, zodat op dit moment blijkbaar zomerskiën mogelijk is. 

We bezochten het Visitor Centre om te bekijken wat we hier morgen en overmorgen goed zouden kunnen doen. Bij zo ongeveer alle dingen die we misschien gaan doen, werden we gewaarschuwd voor wildlife (‘do not forget the bear spray’), dat hier blijkbaar volop aanwezig is. Ik kocht daar ook gelijk maar het t-shirt dat ik mezelf al beloofd had. 

Vanavond hebben we heerlijk Mexicaans gegeten. Genoeg restaurants om te kiezen hier, en deze leek ons erg geschikt, en we zijn niet teleurgesteld.