De overtreffende trap
De Icefields Parkway is wel echt de overtreffende trap van overweldigend landschap. Met zijn enorme bergketens, rotsmassa’s, sneeuwkappen, gletsjers en felblauwe meren. En wij reden vandaag een stuk van die Icefields Parkway, tussen Lake Louise en Howse Pass. Dat betekende wel weer veel tijd in de auto, maar zo ongeveer elke kilometer was de moeite waard. We bezochten talrijke uitzichtpunten en maakten een paar kleine uitstapjes. Veel van die plekken zijn iconische plaatsen voor Canada. Wie op nationale parken in Canada zal zoeken, zal veel van die beelden tegenkomen. De Icefields Parkway staat ook bekend als heel druk, met vaak problemen om een parkeerplaats te krijgen. Dat viel ons nog best mee. Natuurlijk is het nog niet de top van het seizoen en was het niet het allerbeste weer. Maar ook kozen we de volgorde vrij handig door met Peyto Lake en Lake Louise te eindigen.
We vertrokken rond 10:00 uit Banff. We deden eerst een uitzichtpunt op de Highway 1 tussen Banff en Lake Louise aan, waar iemand vriendelijk aanbood een foto van ons te maken. Vervolgens reden we een stuk over de Bow Valley Parkway tot aan Lake Louise. Die weg is rustiger dan Highway 1, maar schiet natuurlijk ook minder op. Daar kregen we fantastisch zicht op de Castle Rocks.
Eenmaal op de Icefields Parkway werd het helemaal smullen! We bezochten achtereenvolgens de Crowfoot Glacier Lookout en Bow Lake, waar we aan een picknicktafel in de kou (9 graden op dat moment) onze broodjes aten. Beide stops waren vooral fotostops. De volgende plek was Mistaya Canyon, waar we een klein rondje liepen. Wat een mooie canyon weer!
Na de Canyon reden we nog een stukje door, net voorbij de Saskatchewan River Crossing, waar wat commercie was, waaronder een café. Horeca zit bijna nergens waar wij vandaag reden. Ook zo min mogelijk andere menselijke bouwsels, zoals zendmasten. Tientallen km’s geen mobiel bereik! Maar daar koffie met iets lekkers dus! Ook daar was het uitzicht weer heel fraai. Evenals op het nabijgelegen Howe Pass viewpoint, waar we fraai zicht kregen op de Saskatchewan River. De koffie was tevens ons keerpunt.
Op de terugweg deden we eerst Peyto Lake aan, één van de meest befaamde plekken in Banff. Erg mooi, en gelukkig liet de zon zich steeds meer zien, wat onze uitzichten en de foto’s natuurlijk ook weer ten goede komt.
Als laatste bezochten we het befaamde Lake Louise. We parkeerden daar op de betaalde parkeerplaats. Die is behoorlijk duur en normaal gesproken altijd vol, maar niet meer om 18:30. We hadden ook kunnen parkeren zonder te betalen (vanaf 19:00 gratis), maar we vonden dat Parks Canada toch wel wat omzet van ons verdiende! De pas hadden zij ons al cadeau gedaan, die was sinds een paar dagen gratis. En Lake Louise is ook weer heel erg mooi. Het wordt gevoed met water van wel 6 gletsjers en is een belangrijke ecologische zone. Tegelijkertijd is het met voorsprong het drukste punt van alle Canadese nationale parken. Best lastig om alles in balans te houden, maar Parks Canada doet zijn best. Aan Lake Louise ligt ook nog wat peperdure accommodatie, waaronder het opzichtige Fairmont hotel.
Opvallend: ons was verteld dat er grote kans was om de hele dag wildlife te zien, maar dat viel toch tegen. Wel zag Christel een Elk tussen de bomen staan, en zagen we wat verschillende soorten eekhoorns, maar we hadden stiekem op meer gehoopt.
Tenslotte hebben we wat gegeten in het nabij gelegen dorpje Lake Louise, wat overigens niet meer is dan wat hotels, restaurants, winkels en een beperkt aantal woonhuizen. Het is wel één van de weinige bewoonde stukjes Banff, naast het stadje Banff zelf natuurlijk. Even na 21:30 waren we weer terug in ons hotel in Banff. Morgen volgt onze laatste echte vakantiedag. We hebben al een idee hoe die in te vullen. Maar dat volgt morgen.
