De Grand Final

De laatste dag van onze vakantie in Canada, op de reisdag na dan. En de laatste dag van ons verblijf in Banff. Op zo’n mooie plek verblijven geeft natuurlijk keuzestress, maar toch hadden we snel ons plan klaar. We wilden namelijk graag naar Johnston Canyon. Ik had gelezen dat het prachtig zou zijn, en dat klopte. Maar ook dat het heel druk zou zijn, en ook dat klopte, alhoewel het ons nog meeviel. Maar de canyon ligt een eind buiten Banff, en met de auto is vanwege redelijke beperkte parkeerplaatsen niet de beste optie.  Maar … je kunt er wel goed op de fiets komen, en dat is dan zo’n 25 kilometer over een grotendeels autovrije route. De oude weg tussen Banff en Johnston Canyon is namelijk in deze periode exclusief gereserveerd voor fietsers (en wandelaars). Dus huurden we twee e-bikes en maakten er, naast het ontzettend gave bezoek aan de canyon, een heerlijke fietstocht van. Een waardige finale van deze fantastische vakantie! 

Vanochtend huurden we fietsen bij Bike Banff. Ze hadden nog veel goede e-bikes beschikbaar. Huren had nog wat voeten in de aarde, want in Banff was de stroom uitgevallen. Het mobiele netwerk functioneerde wel nog. Ze vroegen ons alles online in te vullen, en na online betaling was alles geregeld. We kregen uiteraard weer volop uitleg. Dat moeten ze nu eenmaal geven. En ook wel handig, gegeven ons gebrek aan ervaring met e-bikes. Onze Gazelle (!) e-bikes hadden een riem en gripshift, zoals op onze Santosjes. 

Om 10:30 vertrokken we. We reden eerst een paar kilometer over de Vermillion Lakes Road. We fietsten langs een aantal meren, gelegen in een prachtig decor. Hierna volgde een stuk over een fietspad dat ons naar de Bow Valley Highway bracht, en wel het stuk tussen Banff en Johnston Canyon, wat op dit moment autovrij is. Heerlijk. Samen met veel andere fietsers, op e-bikes, MTB’s, racefietsen en andere modellen, genoten we van de route door de wonderschone omgeving die zich in het zonlicht van zijn beste kant liet zien. Langs de kant zagen we op enig moment twee Big Horn Sheep (althans zo identificeerden zowel Apple Visual Intelligence als Google Lens de dieren) van heel dichtbij. En weer een stuk verder stond een ranger die ons waarschuwde voor een beer langs de weg. We moesten in een groepje (met nog 1 andere fietser) rustig voorbij fietsen. En inderdaad zagen we van dichtbij een zwarte beer. Misschien op een meter of 10 afstand! 

En toen arriveerden we bij Johnston Canyon. Dit is een van de hoogtepunten van Banff N.P., en dat is te merken aan de drukte. In de smalle canyon stroomt het water snel en stort het zich op een paar plaatsen via watervallen naar beneden. Dit is al een eeuw lang een toeristische attractie! Er is een mooi pad aangelegd, deels door de canyon, hangend aan de rotswand. Bij de Lower Falls bevindt zich een bruggetje en kun je een soort tunnel in waarmee je heel dicht bij de waterval komt. Alleen stond iedereen daar in de rij te wachten op zijn of haar beurt. Daar hadden wij geen zin in en bovendien hadden we toch al fantastisch zicht op de waterval. Bij de Upper Falls bevonden zich nog twee prachtige uitzichtpunten. We hadden al wat fraaie canyons gezien, maar dit sloeg echt alles. Laten we zeggen de ‘overtreffendste trap’. 

De terugweg verliep lekker vlot op de e-bikes en toen we bij de Vermillion Lakes aangekomen waren bleken die nog vlakker dan vanochtend. Ze functioneerden echt als een spiegel voor de bergen er omheen. In Banff reden we een stukje door langs de Bow River naar de Bow Falls, weer zo’n fraai stukje. We sloten af met een rondje van 10 kilometer over de Golf Course Road. Een mooi rondje aan de voet van hoge bergen. Bij het inleveren van de fiets hebben we ook maar onze bear spray achtergelaten. Daar hebben we niets meer aan en bovendien mag die niet mee in het vliegtuig. 

Vanavond aten we in de Fat Ox. Het bleek verrukkelijk. Misschien wel de beste maaltijd in Canada en daarmee een waardige afsluiting.