Kajaktour Copeland Islands
We schreven het blog van gisteren toen we in een restaurantje in Lund zaten. Op de grindweg die naar het Desolation Sound Resort leidt, zagen we een zwarte beer met twee jonkies. Meteen gestopt uiteraard en gewacht totdat ze in het struikgewas verdwenen. Daar namen ze ruim de tijd voor, zodat wij vanuit de auto, op veilige afstand, foto’s konden maken. Wat een cadeautje!


Vandaag ging de kajaktocht gelukkig wel door. We verzamelden op een hele acceptabele tijd in Lund. Wij waren de eerste aanwezigen, maar al snel arriveerden de andere deelnemers. Nog twee andere Nederlandse stellen, een Nederlandse die in Canada woont in Powell River samen met een vriendin die vanuit Nederland over was, en één Canadese dame. Beide gidsen, John en Wendy, waren ook Nederlands. Een leuk gezelschap in ieder geval en relatief groot omdat de boekingen van gisteren en vandaag samengevoegd waren. We begonnen uiteraard met uitgebreide instructie over de kajaks, hoe erin te geraken, het spatzeil vast te maken, hoe te peddelen en nog veel meer. Ze hadden hele stabiele, moderne kajaks met een roer waarmee je goed vooruit komt. Met zijn allen droegen we de kajaks naar het water, waarna we één voor één instapten. Op de kajak van Wendy na waren het allemaal tweepersoons kajaks.
Toen we de kajaks in het water lieten, was het nog droog, maar al snel begon het wat te miezeren. Niet heel erg, maar wel jammer. Dat betekende namelijk ook grijs weer en lastiger foto’s maken vanwege de nattigheid op de lens. Maar leuk was het vanaf het begin! Al snel zagen we zeehonden op een rotspunt liggen en een zeearend in een boom zitten. Later zouden we nog veel meer zeehonden uit en in het water zien. En ook de zeearend zagen we nog vaker, alsmede een aantal kalkoengieren (Turkey Vultures). We peddelden naar de Copeland Islands, hier vlak voor de kust, waar we het grootste deel tussendoor en omheen zouden kajakken. Vlak langs de eilanden varend zagen we verschillende fraaie zeesterren in en soms net boven het water. Na een stop op het water om een mueslireep te verorberen (verzorgd door de organisatie), ging de tocht verder. Rond de middag legden we aan op een eilandje om de benen te strekken, de kont respijt te geven (je krijgt best een stijve kont in de kajak) en… heerlijk te lunchen. Wendy en John hadden een behoorlijk complete lunch meegenomen, wraps met allerlei vulling naar wens. Erg smakelijk en ook nodig, want zo’n kajaktocht kost toch ook behoorlijk wat energie. Meteen toen we aan land gingen, hield het trouwens op met regenen en binnen een paar minuten konden we ons warmen aan de eerste zonnestralen die de rest van de dag ook hun best bleven doen. Erg fijn, want het was vandaag behoorlijk koud en al helemaal als het ook nog miezert.
Na deze fijne pauze was het in het zonnetje echt heerlijk peddelen, ondanks de frisse temperaturen. Maar misschien ook wel goed, want je krijgt het warm genoeg van de activiteit zelf. In de zon ziet alles er in ieder geval nog veel mooier uit. We kwamen nu nog meer zeehonden tegen. Nu ook veel meer in het water. Een paar leken de kajak zelfs even te ‘achtervolgen’.
Even na 15:00 waren we terug in Lund. Bij het uitstappen verloor Christel het grootste deel van de zool van haar watersandaal. Die konden dus in de vuilnisbak. Gelukkig konden we in de lokale mini supermarkt flipflops kopen. Na koffie met gebak vroegen we aan Wendy en John, die een biertje deden op hetzelfde terras, of we ergens in de buurt nog op een mooie plek van de oceaan konden genieten. Zij adviseerden Diver’s Rock op een paar minuten rijden. Een hele fraaie plek waar we van heel dichtbij een aantal mooie zeesterren konden bekijken.
We aten vanavond voor de derde keer bij de Laughing Oyster. Lekker gemakkelijk op 10 minuten wandelen en heel goed! En mooi 25 meter van de Sound. En als bonus zagen we de wasbeer weer die we een paar dagen geleden ook zagen maar nu veel duidelijker. Zie foto.
Morgen verlaten we de kust en gaan we de bergen in. We steken daarbij nog twee fjorden over. Het wordt wel nog spannend welke veerboot we kunnen nemen. We hadden die namelijk eerder moeten reserveren. Er zijn nog wel plekken, maar alleen op een first-come, first-serve basis.




























Moederbedrijf = moederbeer 😉
Geweldig dat jullie al die dieren vanaf een (relatief) kleine afstand zien. En wat schattig: moederbedrijf met 2 jonkies ?.