Bijna droog naar Hattingen
Wat een start van de dag hadden we in ons hotel in Fischlaken. Het ontbijt was geweldig, een soort ontbijtbuffet dat gewoon aan tafel werd geserveerd. De bediening was uiterst vriendelijk en lekker enthousiast. Ze vond dat we de Ruhrtalradweg de verkeerde kant op fietsten, stroomopwaarts dus, terwijl bijna iedereen die route stroomafwaarts aflegt, wat we gisteren ook al schreven. Toen we vertelden dat we dat allemaal deden zonder elektrische hulp, vroeg ze “Warum?” Waarom in vredesnaam zou je jezelf dat aandoen? Ons antwoord: “Wij vinden dit leuk.”
Tijdens het ontbijt besloten we definitief dat het vandaag maar een korte etappe zou worden. De weersvoorspelling was bar en boos. Grote kans op veel regen. Het leek er eerst op dat we, als we tot 11:00 zouden wachten met vertrekken, misschien nog twee semi-droge uurtjes zouden hebben, wat genoeg moest zijn om ons in Hattingen te brengen. Maar helaas. Het begon wat later te regenen dan de buienradars eerst aangaven en het zou ook nog eens steeds harder gaan regenen. Dus zijn we op een gegeven moment toch maar, in ‘full battle dress’, om 10:40 op de fiets gestapt. In de regen fietsten we de paar, overigens mooie, kilometers terug naar de RTR. Eenmaal op de RTR regende het nog wel maar het was niet veel meer. Gelukkig niet de stromende regen die voorspeld was. En na een half uur tot drie kwartier kon de regenjas onder de snelbinders. Regenbroek en overschoenen hielden we voor de zekerheid aan. Alleen het laatste stukje in Hattingen ging de jas weer even aan.
De route was wederom heel afwisselend en erg mooi. Vanwege de weersvoorspelling hadden we verwacht weinig andere fietsers tegen te komen, maar we kwamen volop andere (vakantie)fietsers tegen. Stroomafwaarts uiteraard. Ook hadden we verwacht weinig foto’s te maken. Maar de mooie route noopte ons tot veel fotostops en de weergoden hielden zich koest. Echt moe werden we niet want de route was kort en vlak.
Rond lunchtijd waren we in Hattingen. We hebben daar lekker een broodje gegeten op een terras. Nadat we een korte, stevige bui voorbij hadden laten gaan, zijn we naar ons hotel gefietst waar we vriendelijk ontvangen werden en gelukkig meteen op de kamer konden. Voor 15:00 waren we weer terug in het centrum van Hattingen. Daar hebben we eerst koffie gedronken om een, wederom korte, stortbui uit te zitten. En toen de Altstadt in.
En die Altstadt bleek een juweeltje. We dwaalden door kronkelige straatjes met fraaie vakwerkhuizen en huizen met leisteengevels, leuke pleintjes en nauwe steegjes. We bewonderden de centrale kerk met een scheve toren en het mooie oude raadhuis. We volgden grofweg de route die op borden met interessante uitleg stond beschreven. Een voorbeeld: de Kirchstrasse heette vroeger de Kuhgasse. Die naam had de straat omdat de bewoners indertijd vaak één of twee koeien bij of in hun huis hielden die ’s ochtends door de stadsherder naar de weide buiten de stadsmuren gebracht werden. Meer informatie over Hattingen is hier te vinden.
Terug in het hotel hebben we het plan voor morgen bepaald. Vanwege het weekend was het wat lastiger een geschikt hotel te vinden. Uiteraard wel gelukt, op een kilometer of negen van de RTT. Het wordt morgen weer een wat langere fietsdag.
Ter afsluiting van het bezoekje aan Hattingen aten we in een leuk Italiaans restaurantje dat we vanmiddag spotten op onze verkenning van de Altstadt.
De etappe vandaag was 29,7 kilometer met slechts 70 hoogtemeters.
