Laatste dag genieten van Grosseswalsertal

Twee wandelingen, dik 9 kilometer, 225 meter stijgen, 490 meter dalen

De laatste dag alweer. En ondanks dat de dag met slecht weer begon, toen we opstonden was het zicht beperkt tot het huis aan de overkant van de straat, hebben we weer een fantastische dag gehad. Tegen het einde van de ochtend klaarde het weer op, zoals voorspeld en konden we ons naar Buchboden begeven voor een wandeling naar Bad Rothenbrunnen, een historisch Gasthaus dat heel fraai achteraf gelegen is. Deze wandeling stond verder in het teken van beken en watervallen. Na de lunch aldaar zijn we terug naar Buchboden gewandeld en met de auto naar Faschina gereden. Daar hebben we wijn ingekocht bij een kleine maar fijne vinotheek. En vervolgens zijn we met de lift omhoog gegaan om het Blumenlehrpfad te lopen.

De wandeling naar Bad Rothenbrunnen begon over een smalle verharde weg door een mooi dal. Die weg leidde naar een aantal parkeerplaatsen waarvandaan men naar Bad Rothenbrunnen kan wandelen en die als startpunt voor allerlei mooie wandelingen kunnen dienen. Als je overigens op die weg rijdt dan hoop je maar geen tegenliggers tegen te komen! Sowieso is die weg mooier om te wandelen vanwege de vele fraaie blikken op de beek en de omliggende bergen. Vanaf de laatste parkeerplaats gaat een smaller maar heel goed pad met een aantal zigzag-bochten omhoog langs een fraaie waterval naar Bad Rothenbrunnen. Dit is een bijzonder fraai stuk en dan na een laatste bocht ligt daar in één keer Bad Rothenbrunnen in een breder stuk dal. Zowel het Gasthaus als een kapel liggen mooi te wezen langs de beek. We hebben in het Gasthaus een heerlijke lunch genoten waarna we via een breder pad terugliepen. We bleven nu steeds aan de andere kant van de beek zodat we alleen op het einde een kort stukje route dubbel kregen. Daarnaast was de terugweg nu bijna helemaal autovrij. En extra pluspunt was dat we nog meer konden genieten van de beek waar we vlak langs liepen.

Vervolgens reden we een kort stukje naar Faschina Joch. Daar heb ik eerst lekkere (vermoedelijk dan) Oostenrijkse wijn gekocht (3 x wit en 3 x rood) voordat we met de lift omhoog gingen. We konden het Blumenlehrpfad vanaf het Mittelstation naar het Bergstation volgen of andersom. De lift ging echter maar tot 16:00 terwijl wij pas even na 15:00 aan het Blumenlehrpfad konden beginnen. Dus de keuze was eenvoudig: boven beginnen zodat we via het Blumenlehrpfad naar beneden konden lopen. De lift zouden we toch nooit op tijd halen dachten we. En dat klopte. Op het pad stonden heel veel uitlegborden over veel van de bloemen die we zagen. De meeste bloemen zagen we eerder deze vakantie ook al, maar er waren nu toch ook nog een paar nieuwe soorten bij. Bijv. de ‘Türkenbund’, een roze lelie. Bij de meeste borden stonden we kort stil om de uitleg te lezen en te kijken of we de desbetreffende plant konden spotten, wat meestal wel lukte. Naast de bloemen was het pad ook nog eens erg mooi omdat het over een kam, de Hahnenkopf, liep. We hadden steeds wisselende uitzichten op zowel de omgeving van Damüls als de omgeving van Faschina en Fontanella. Leuk was ook dat we verschillende paden, kammen en toppen zagen waar we eerder deze week wandelden. Na het Blumenlehrpfad moesten we nog een flink stuk omlaag maar dat ging gelukkig over een goed pad. En eenmaal beneden bleek het café gelukkig nog open zodat we de wandeling konden afsluiten met een lekkere Latte Macchiato met een heerlijk stuk Sachertorte.

We hebben vanavond wederom voortreffelijk gegeten in het hotel. De keuken van dit hotel is echt heel erg goed. Zo’n beetje op het niveau van Montafonerhof waar we al meerdere keren verbleven en ook keer op keer lyrisch over waren. De gerechten zijn naast lekker ook heel creatief en erg afwisselend. Men maakt veel gebruik van kruiden die lokaal geplukt zijn (in de zogenaamde Pfarrgarten van het hotel). Dat hele kruidengebeuren speelt sowieso een grote rol in dit hotel. Zo is er ‘s ochtends een enorme keuze aan kruiden voor de thee, allemaal uit de Pfarrgarten.

We hebben de avond en daarmee eigenlijk ook de vakantie afgesloten met een Hugo in de bar van het hotel. We begonnen met een Hugo als aperitief in Zwitserland op de eerste avond en sloten ermee af. Heel passend, want dit is toch wel ons favoriete (zomer)drankje.