Dag 20: de bergen in

93km – 5:20 zadeltijd – 280hm

Vanochtend waren we op tijd klaar om te vertrekken na een uitgebreid ontbijt (doen ze goed hier in Zwitserland). We verloren echter wat tijd bij het verlaten van de parkeergarage waar onze fietsen stonden. De bewegingssensor bevond zich op een voor auto’s logische plek maar daar hadden wij, samen met een stel Engelse fietsers, niet aan gedacht. Toen we dan eindelijk de fietsen uit de garage hadden gehaald en alle tassen eraan gehangen bleek het net zo hard te regenen dat we zowel regenjas als regenbroek aan moesten trekken. Gelukkig duurde dit niet lang. Al na een paar kilometer kon de regenbroek uit en even later ook de regenjas. Helaas bleef het wel grijs en dreigend tot halverwege de middag.

De eerste 30 kilometer waren een beetje saai (of misschien zijn we een beetje verwend geraakt) met als lichtpuntje een markthal die ontworpen was door Hundertwasser. We hebben het gebouw alleen van buiten gezien maar het is overduidelijk een Hundertwasser ontwerp.

Na de lunch werd de route al een stuk mooier. De route ging even door Oostenrijk en een groter stuk door Liechtenstein waar we ook nog een blik op het vorstelijk kasteel konden werpen. Links en rechts van de route werden de bergen hoger en hoger, maar wij pedaalden over een, zelfs in Nederlandse ogen, vlak fietspad langs de Rijn naar Landquart. En het landschap werd steeds fraaier.

We hadden weer eens een B&B geboekt, B&B Calanda in Igis (bij Landquart) met hele mooie kamers en een gedeelde keuken, waar we allerhartelijkst werden ontvangen met een stuk notenkoek. De eigenaresse bood ook aan een wasje voor ons te draaien waar we graag gebruik van maakten.

Vanavond hebben we in de buurt van de B&B gegeten waar ik voor de afwisseling een keer een schnitzel nam en Christel een Bündner spezialität (regio specialiteit) waarvan volkomen onduidelijk was wat het was met een onmogelijke naam (Hardöpfelpizokel). Ook na het eten weet ze nog niet wat het precies is maar er zat aardappel, ui, kaas en een soort knödel in en werd begeleid door een vlierbessenstroop en warme appelschijfjes. En o ja, het was lekker.

Morgen gaan we dan eindelijk weer eens echt klimmen. We gaan dan de eerste helft van de klim naar de Splügenpas doen via de Polenweg en de Via Mala tot dorp Splügen om een dag (of eventueel na een rustdag) de beklimming af te ronden.