Seisenbergklamm en Zahme Gams Klettersteig

Alweer niet biken! Ik had aan Christel beloofd dat we deze vakantie een keer een Klettersteig (Via Ferrata) gingen doen en beloofd is beloofd. Dat ging dus vandaag gebeuren. Maar eerst vanochtend nog de Seisenbergklamm bezocht in Weissbach bei Lofer. Een mooie kloof waar een rivier/beek razend doorheen kolkt en die ze met houten trappen, steiger e.d. toegankelijk hadden gemaakt. Meest bijzondere was het tweede, extreem smalle (een meter breed of zo), vele meters diepe en donkere stuk waar het water echt extreem veel lawaai maakte. Je kon de ander bijna niet verstaan.

Na de lunch ontmoetten we gids Ingo samen met Saskia en Jonas, een ander stel uit ons hotel. Ingo stelde gelijk de vraag of we wellicht ook wilde klettern ivp alleen maar Klettersteig doen. Hierop was mijn antwoord: “ik wil nul komma nul klettern!”, maar de andere drie wilden juist wel. We begonnen met een klein stukje Klettersteig om even het gevoel te krijgen gevolgd door een stukje Abseilen. Dat laatste om vertrouwen te krijgen voor het klettern. Ik heb me over mijn angsten heen kunnen zetten en beide zonder problemen doorstaan. Sterker nog: ik vond het leuk! Dit werd gevolgd door een echt stukje klettern. Een eenvoudige route over de rotsen gezekerd aan een touw door de gids (top ropen), maar daarom niet minder leuk en voor mij al helemaal niet minder spannend. Ik verbaasde mezelf weer door ook dit gewoon te doen (terwijl ik toch altijd gezegd had nooit te willen klimmen). Makkie! (voor Christel dan).

Wat geen makkie was: de rest van de Klettersteig die we daarna deden. Hier zaten toch een paar lastige en spectaculaire stukken in. Zelfs Christel moest af en toe goed kijken hoe ze nu weer verder kon. Ik had hier en daar wat extra (vooral psychologische) hulp nodig van Ingo, maar met die hulp lukte het mij toch ook. Zelfs het hele lastige B/C stuk. De hele route van de Zahme Gans Klettersteig bestond trouwens uit diverse delen met moeilijkheidsgraad B, twee stukken B/C en een paar stukken A. Een leuke om mee te beginnen dus, al kan ik me niet voorstellen ooit een moeilijkere te doen, maar goed ik kon me gisteren nog niet voorstellen ooit te klettern of ab te seilen. Christel wil overigens liever vandaag nog dan gisteren weer een klettersteig doen en die mag dan best wel een paar wat moeilijkere passages bevatten.

Morgen weer fietsen! Nu met Bernard, de eigenaar van het hotel die al de hele week alles voor ons regelt en die vreselijk lekker kookt (vanavond spinazie risotto) wat toch ook nog even gezegd moet worden.