Langzaam komen we er ook
En weer verder naar het fraaie Sauerland-stadje Brilon. We hadden twee opties uitgezocht voor de route: een korte variant via Willingen en een lange via de Diemelsee. Vanochtend miezerde het echter constant en er stond een hele harde wind. Gelukkig was het niet koud dus hadden we onze regenkleding niet nodig. Maar het matige weer maakte de lange variant in ieder geval onaantrekkelijk. De keuze voor de korte variant maakten we bij koffie/thee met gebak in Usseln. Op weg naar Usseln raakten we ergens de route kwijt waardoor we een stuk over een landweggetje met grove grind fietsten. Omlaag ging dat prima maar steil omhoog was het niet te doen. Dus we moesten de fiets plus tassen een paar honderd meter duwen. Pff. En het was toch al geen vlakke route ;-).
Na die pauze was het gelukkig min of meer droog en kwam de zon af en toe even tevoorschijn. Over een fraaie maar pittige route fietsten we naar Willingen waar we een jaar of 10 geleden een keer een paar dagen gemountainbiked hebben. Een beetje een feest der herkenning. Toentertijd was er volgens ons nog geen skywalk. Die konden we nu wel zien. De harde wind maakte het wel erg onaantrekkelijk om daar overheen te lopen al bleek die wel open. In ieder geval hebben we een foto!
In Willingen hebben we nogmaals een pauze genoten met koffie/thee en een broodje. Na Willingen konden we eindelijk een lang stuk gaan dalen. Op een bospad lag een boom waar we overheen moesten klauteren met fietsen en al. Tel daar de vele steile hellingen bij op en het werd, ondanks de weinige kilometers, toch nog een pittige dag.
Relatief vroeg arriveerden we in Brilon. We fietsen omhoog door het fraaie centrum waar we op een hardloopwedstrijd voor basisschoolkinderen stuitten. Voorafgaand werd de sfeer er goed ingebracht. Er werd gezongen in de vorm van een wedstrijd tussen kinderen en volwassenen om wie het hardst kon zingen. Natuurlijk wonnen de kinderen! We werden er instant vrolijk van. Na inchecken in het hotel hebben we een klein rondje door het fraaie centrum gewandeld. Toen we weer bijna terug waren bij ons hotel konden we nog de volwassen hardlopers, die een estafetteloop liepen, aanmoedigen.
Het weer was vanavond belabberd. Gelukkig konden we in ons hotel eten. En dat eten was werkelijk uitstekend! We lieten het ons goed smaken na een etappe van maar iets meer dan 40 kilometer maar wel met 680 hoogtemeters.
