Gauertal – na regen wordt het lekker

Voor zowel morgen als vandaag was slecht weer voorspeld. De reden waarom we besloten de Madrisa Rundtour af te blazen. Toen we opstonden was het nog net droog maar al aan het ontbijt zagen we het regenen. We hadden echter totaal geen zin om alleen maar binnen te zitten of naar een stadje te gaan (dat staat voor morgen op het programma). We besloten gewoon te gaan wandelen, ook al omdat het later op de dag wat beter zou worden. En we hebben de regenkleding tenslotte niet voor niets meegenomen. De jongedame aan de receptie voorzag ons van een goede tip: wandel vanaf het Mittelstation van de Golmbahn het Gauertal in en lunch in het Gauertalhaus, een “urige Hütte”.

Vanaf ons hotel was het maar een tiental minuten met de auto naar het Mittelstation van de Golmbahn. Omdat we niet zo’n lange route zouden wandelen, hadden we genoeg tijd om eerst nog een kopje thee te drinken voordat we zouden beginnen. Daarmee konden we de ergste regen nog even laten passeren. Vrij laat, 11:25, begonnen we uiteindelijk met wandelen. Tot aan de lunch, een uurtje wandelen ongeveer, hebben we zowel regenjas als regenbroek gedragen. Dat was wel nodig, al regende het niet heel hard. De route was, ondanks het sombere weer, mooi en ging over asfalt zodat we niet te veel last hadden van nattigheid. We wandelden langs de wild stromende Rasafeibach stevig omhoog. Het Gauertalhaus bleek een hele aardig kleine hut te zijn waar het heel goed toeven is. We hebben er heel lekker gegeten, een royaal aangeklede vegetarische burger en Kaiserschmarren. Beide hebben we gedeeld. Naast ons zat een gezellige en enigszins uitbundige groep Duitsers uit Trier en omgeving waar we mee aan de praat raakten. Een van de wat oudere mannen uit het gezelschap bleek een fanatiek fietser en zelfs nog met of tegen Peter Winnen gefietst te hebben.

Na de lunch was het weer wat verbeterd. Het was min of meer droog en dat maakte het wandelen uiteraard nog een stk aangenamer. We liepen verder omhoog het dal in. We liepen tot de Untere Latschätzalpe waar we via een wt listig paadje het riviertje overstaken om aan de andere kant van het dal terug te lopen. We liepen niet helemaal via de Schotterweg terug maar draaiden op een gegeven moment daarvan af en liepen verder over een smal pad, over weiden en door een soort kloof. We waren lekker op tijd terug bij de auto en in het hotel. Even snel douchen en door naar de volgende activiteit.

Het hotel organiseerde in samenwerking met Bodega Rioja een wijnproeverij met alleen maar en heel veel Spaanse wijnen. Lekker en voorzien van een lekker hapje. We hadden ons ingeschreven voor de Spaanse avond, een diner in Spaanse sfeer, begeleid door Spaanse wijnen en voorzien van hele leuke uitleg door Beate van Bodega Rioja. Het werd een memorabele avond. We waren als enige Nederlanders c.q. niet-Duitstaligen aanwezig waardoor de eigenaresse van het hotel hoog-Duits sprak. Regelmatig werd er nog even gerefereerd aan die Nederlanders en een korte vertaling toegevoegd door deze of gene. We zaten aan een tafel met een aantal Zwitsers die speciaal voor deze avond vanuit de regio Zürich een nachtje in het hotel hadden geboekt. Ze waren stamgasten; de dame naast Christel kwam al 30 jaar in dit hotel. En aan de andere kant van ons zaten gezellige Oostenrijkers uit de regio. Het was dus op de eerste plaats een hele gezellige avond met heel veel lachen. Daarnaast kregen we leuke uitleg over de wijnen van Beate. Weliswaar in een Oostenrijks dialect maar naarmate de avond vorderde en na meer slokken wijn, steeds beter te volgen. Maar bovenal was de kwaliteit van het eten top, met o.a. Iberico varken en een verrukkelijk toetje, en de wijnen ontzettend lekker. Tekenend voor de sfeer was dat het keuken team nog even door Gertrude naar voren werd gehaald om in het zonnetje gezet te worden. Ze hadden het dan ook meer dan verdiend.