Madrisella Gipfel Rundweg

We zijn vandaag weer vroeg opgestaan, want weer een lange wandeling door het hooggebergte met een harde deadline, de laatste Talfahrt om 17:00 uur. We waren iets later dan gisteren, want iets verder weg, om 10:25 begonnen we met wandelen. Wederom een wandeling op hoogte, meest boven de 2000 meter. En zondag met mooi weer betekent veel mede-wandelaars. Ook vandaag kwamen we weer een aantal wandelaars met hond tegen, ver weg van de bewoonde wereld. Ook die hondjes houden blijkbaar van de bergen. En ze maken heel wat meer meters dan hun baasjes. 

De route was weer lekker pittig. We begonnen meteen met een klim van 350 hoogtemeters naar de top van de Versettla op bijna 2400 meter. Daarna liepen we over een mooie graat richting de Madrisella, waar we nog even steil omhoog moesten om de top te bereiken. Omdat we wisten dat we flink moesten klimmen op dat laatste stuk voor de top hebben we voor de top genoten van onze picknick, ‘s ochtend bij het ontbijt gesmeerd, net als gisteren. De weg naar de top was flink klauteren maar het was ook echt de moeite waard. De top was mooi, met 360 graden uitzicht, maar de afdaling over een graat daarna was misschien nog mooier. Na het Matschuner Joch begon een hele lange afdaling. Aanvankelijk technisch, steil met heel veel stenen, werd die, fijn voor de knietjes, op enig moment een stuk gemakkelijker. Onderweg nog wat pauzes voordat we bij Alpe Nova aankwamen. Daar konden we gelukkig even van het toilet gebruik maken en Johannisbeer Schorle kopen, in een glazen fles die we in onze bidon overgoten. We moesten daarna namelijk nog 300 hoogtemeters overwinnen over een hele steile weg, tot aan het bergstation van de lift. Fijn dus om nog even wat lekkers met suiker te drinken.

Zowel vandaag als gisteren hoorden we regelmatig het ‘fluiten’ wat we meenden dat van marmotten afkomstig was. We zagen er echter nog geen. Maar vandaag was het raak. Eerst zagen we, vlak voor Alpe Nova, een marmot vlak voor ons de weg over rennen en een stukje na Alpe Nova zagen we een marmot de wacht houden. Die bleef rustig zitten terwijl wij een foto maakten. Bij Alpe Nova konden we ook nog van de varkens genieten die heerlijk rond banjerden door de modder. En daarnaast liep daar ook nog een ontzettend schattig jong hondje rond. Het neefje van de varkens, die we Knorrie noemden, zagen we later nog onderaan de lift.

Rond 16:30 waren we bij de lift. Ruim op tijd dus, maar ook wel goed omdat we niet te laat in het hotel terug wilden zijn. Er stond namelijk nog het traditionele aperitief met rondgang door de keuken op het programma. Daar namen we al eerder aan deel en dat is ontzettend leuk. En nog lekker ook, in de keuken worden dan allerlei heerlijke voorgerechtjes geserveerd. Leuk en lekker!

Het was dus weer een geweldige dag. Maar met ook een kleine domper. De weersvoorspellingen voor dinsdag en met name voor woensdag noopten ons om ons plan aan te passen. Eigenlijk zouden we een driedaagse trektocht lopen, maar die hebben we geschrapt. Daarvoor in de plaats blijven we langer in Montafoner Hof.