Las Vegas – zaken en plezier

De afgelopen maanden waren drukke en spannende maanden in welke ik mijn bedrijf verkocht heb aan het Amerikaanse Kofax. De laatste dag van februari was de deal een feit. Kofax wilde alles heel graag rond hebben voor hun jaarlijks event, Kofax Transform, in Las Vegas. En dit betekende ook dat we met een afvaardiging van Aia Software, a Kofax company, afreisden naar Transform. Met 5 man sterk nog wel. Jeroen had Auke meegevraagd en die had op haar beurt een berichtje aan Christel gestuurd met de vraag of zij niet ook mee zou willen gaan. Aldus is geschied. Konden we gelijk ook een beetje plezier aan de zaken koppelen.

Op vrijdag 6 maart vlogen Jeroen en Auke en Christel en ik naar Las Vegas. Meteen aan het begin behoorlijk wat stress vanwege de Esta aanvraag van Auke waar iets niet goed mee was. Pas bij de overstap op London Heathrow was alles weer geregeld. En dus konden we toen weer met een smile aan boord. Vanwege de lange vlucht hadden we onze 4 tickets opgewaardeerd naar Business Class. Echt genieten! En natuurlijk vroeg de geslaagde deal om een glaasje champagne aan het begin van de vlucht. De vlucht verliep aangenaam en was op tijd in Vegas waar we nog even sushi gegeten hebben en op tijd het bed hebben opgezocht.

Op zaterdag hadden we eerder al een helicoptervlucht naar de Grand Canyon gereserveerd. We werden bij het hotel opgepikt door een busje van de organisatie. Deze bracht ons naar een vliegveldje buiten de stad in de buurt van Boulder City. Hier stond een hele vloot helicopters klaar om ons via de Hooverdam, Lake Mead en de woestijn een stukje de Grand Canyon in te vliegen. Daar werd op een klein plateautje,  een 100 meter of boven de Colorado rivier, geland. We konden daar een half uurtje van het fantastische uitzicht en een picknick genieten. Via een iets andere route vlogen we weer terug. Tijdens de hele tocht schitterende uitzichten. Heel anders dan vanaf de grond. En ook de ervaring van een helicoptervlucht was heel bijzonder.

Eenmaal terug in het hotel hadden we nog voldoende tijd over om even lekker aan het zwembad te liggen en de gym te bezoeken. Een week later stond de Stevensloop op het programma dus moest er nog wel even getraind worden. Het rustige avondprogramma bestond uit wat over de “strip” lopen om wat meer van Vegas te zien, wat casino’s te bekijken, inclusief de watershow voor het Bellagio, en te eten in Caesar’s Palace.

Zondagavond zou Kofax Transform al beginnen dus moesten we zondag een niet al te uitgebreid programma hebben. Dus een auto, een mooie Mustang Cabrio, gehuurd en daarmee, natuurlijk met de kap eraf, naar Red Rock Canyon gereden. Dit is een statepark op een half uur rijden van de strip. Hier troffen we Bas, Tim, Mark en onze nieuwe collega Philip. Op diverse parkeerplaatsen zijn we uitgestapt om wat rond te kijken, foto’s te maken, wat te klauteren of een klein stukje te wandelen, waaronder een stukje naar een watervalletje. Toch wel bijzonder in wat eigenlijk een woestijnpark is. Een heerlijk relaxte zondag en heel erg mooi. Aan het einde van de middag begon Transform. Dus moesten wij aan de slag en hadden Christel en Auke tijd om het Crystal shopping center (onderdeel van het Aria resort/hotel/casino) te bekijken met alleen maar dure winkels, onder andere van Prada en Dolce & Gabbana. Het begin van de Transform was al erg succesvol met veel aanloop naar de stand. Hierna met z’n allen wat gegeten in een pub bij het Aria hotel.

De dag daarna begon Transform pas goed. En nog wel om 7:00 ’s ochtends. Met vanaf 8:00 de opening door mijn nieuwe baas, Reynolds Bish, CEO van Kofax, gevolgd door een keynote van Guy Kawasaki. Erg inspirerend. Aan het begin van de middag moesten Jeroen en ik de eerste van onze presentaties geven (een zogenaamde break-out session) en die ging heel erg goed. De ruimte was helemaal vol. Alleen nog maar staanplaatsen beschikbaar.

Christel en Auke gebruikten de dag om te gaan shoppen in één van de twee outlet centers in Las Vegas, om vervolgens maar weinig leuks te kunnen vinden, omdat de Amerikaanse maat S voor Christel al veel te groot was en ze bijna geen XS of XXS hadden. Een enkele winkel had wel een afdeling “petites” maar ook dat leverde helaas niets op. Met de bus heen en terug was al een belevenis. Inclusief een bezoek aan Fremont Street, het oude centrum van Las Vegas. Vergane glorie waar de term “over the top” helemaal op van toepassing is: schaars geklede (nou ja, geklede) oude vrouwen met kwastjes aan hun tieten, casino’s in bonte kleuren met in bonte kleuren geklede jonge dames, publiek dat duidelijk minder welvarend was dan het publiek op de strip en je kon in een harnas gehesen op je buik over de lengte van de straat zeilen, hangende aan een metalen kabel.

Dinsdag ging Transform gewoon door, terwijl Auke en Christel nogmaals een bezoek aan Red Rock Canyon brachten. Nu om wat meer tijd te hebben om te wandelen, te luieren in de zon en te klauteren. Op een mooi picknick plekje middenin de natuur hebben ze nog genoten van o.a. sushi en verse ananas. Het is de dames wonderwel gelukt om zelf een auto te huren en naar het park toe te rijden. Na deze heerlijke dag wachtte voor hun nog een heerlijk toetje: Zarkana van Cirque du Soleil. Een show vol acrobatiek. Verschillende acts die zelfs Christel bang maakten, maar heel mooi uitgevoerd met mooie kostuums, licht en muziek. Gelukkig zat er tussen de spannende acrobatiek nummers ook af en toe een act met clowns en zelfs een keer een “zandtekenaar”.

Op woensdag vlogen Bas, Mark en Tim alweer terug naar Nederland, terwijl Jeroen en ik nog een keer aan de bak moesten voor de partner en klant “Catalyst” bijeenkomsten (soort van gebruikersgroep). Erg nuttig en leerzaam en wederom met goede presentaties door ons over ITP. De dames gebruikten de tijd om kaartjes te boeken voor ons vieren voor ’s avonds en wat rond te struinen, de monorail te ontdekken etc. Al rondstruinend kwamen ze zo maar in winkels waar ze wel leuke spullen hadden die zelfs betaalbaar waren. Dus kochten ze elk een feestjurk met bijpassend paar schoenen en nog wat souvenirs. Die jurken kwamen mooi te pas voor de avondshow: een optreden van de Blue Man Group in het Monte Carlo casino. Een soort van performance art met veel slagwerk, humor, mimiek, spatten met verf en een mooie finale met mega-ballonnen en confetti.

Na dat optreden zat het gezamenlijke deel van deze trip erop. Jeroen en Auke vlogen donderdag door naar het hoofdkwartier van Kofax in Irvine en Christel en ik vlogen donderdagavond terug. Die terugvlucht was echter laat waardoor we nog tijd hadden voor een dagje samen genieten. Dat werd een bezoek aan het Valley of Fire State Park op een uur en kwartier rijden. Het park was de trip absoluut waard. Het boekje vermeldde “psychedelic sandstone creations” en dat bleek de lading aardig te dekken. We hebben echt de tijd genomen om met heerlijk zonnig weer en een aangename temperatuur (27 graden met wat wind, heerlijk) alle interessant plekken te bezoeken en regelmatig een stukje te wandelen. Vooral op het einde van de dag met de lager staande zon werden de foto’s heel erg mooi.

De terugvlucht verliep soepel en helemaal volgens het boekje. Door de Business Class nog een paar uur lekker kunnen slapen, waardoor jetlag nu heel erg meevalt en we daardoor ook in staat waren een goede Stevensloop te rennen vandaag en gisteren Olivier’s verjaardag uitgebreid te vieren, zonder vroegtijdig in te kakken.